om te doen

Samen opvoeden- Welke waarden heb jij en ben je afgestemd op elkaar?

Wanneer je samen met je partner ouders wordt van een kindje, praat je misschien vooral over praktische zaken. ‘Hoe richten we de babykamer in?’ ‘Geven we een speen of niet?’ of: ‘Wie past er straks op ons kindje?’ Je droomt misschien samen over het nieuwe leven dat eraan komt en je bent in de wolken met dat plaatje, dat straks werkelijkheid wordt. Maar het voeren van een stevig gesprek over wat je wil doorgeven aan je kindje, de drijfveren die je in het leven hebt is ook heel nuttig.

Naarmate je kindje echter ouder wordt, kan het ook zijn dat je erachter komt dat je behoorlijk andere toekomstverwachtingen hebt dan je partner. Je start nu echt je eigen gezin, dus het is ook logisch dat je hierbij te maken krijgt met verschillen en het maken van keuzes. Je hebt namelijk vanuit je eigen thuissituatie zoveel dingen meegekregen, die je vaak onbewust heel normaal bent gaan vinden. Zo snijd ik mijn boterham in de breedte door, terwijl mijn man zegt dat hij zijn broodje  ‘in de lengte gesneden’ lekkerder vindt! Over smaak valt niet te twisten en het is zeker niet op feiten gebaseerd. Dit is typisch een gevalletje van ‘oud en vertrouwd’: Dat wat je al jaren kent vind je meestal ook het fijnste. Het is in elk geval waar je, gemakshalve, het snelste op terugvalt.

Het maken van bewuste keuzes in de opvoeding: Waarden voor ogen hebben

Gewoontes zoals het snijden van je brood hebben weinig te maken met een bewuste keuze; Het is iets wat als vanzelf gaat. En je hoeft ook niet altijd alles hetzelfde te doen. Sommige verschillen in aanpak zijn prima. Je partner en jij hebben niet alleen een heel andere achtergrond en opvoeding; Waarschijnlijk is ook jullie karakter verschillend. Toch kan het goed zijn om er soms eens voor te gaan zitten, en terug te kijken op wat je hebt meegekregen in je opvoeding. Je kunt dan ook ingaan op de vraag: Wat zou ik eigenlijk zelf willen doorgeven aan ons kind? Stel je een stuk klei voor: Je kunt er nog mee maken wat je wilt, als je maar weet wat je voor ogen hebt. Nee, een kind is niet maakbaar. Maar met (een) doel(en) voor ogen hebben is niks mis!

Hoe wij hiermee aan de slag gingen

Dit is dan ook de reden dat Matthijs en ik elkaar rond de geboorte van onze dochter een opdracht gaven. Ieder afzonderlijk van elkaar zouden we nadenken over de dingen die we belangrijk vinden om later terug te zien in ons gezin. Eigenlijk was het een gesprek over wat wij, afzonderlijk en samen, ‘van waarde’ vinden. We maakten dus allebei een top 3 -En dat leverde verrassende resultaten op… ‘Jezelf kunnen zijn’ vonden wij allebei heel erg belangrijk. Voor ons betekent dit, dat je je kind probeert te begrijpen in het (misschien wel heel andere!) karakter dat je kind heeft. Ook kwamen we er al pratend achter, dat wij het belangrijk vinden een keuze te maken voor een zekere naïviteit. In een wereld waarin zoveel misgaat, is het heel logisch dat je andere mensen niet meer durft te vertrouwen. Of dat je bang bent voor de toekomst, vanwege de dingen die je ziet op het journaal. Hierdoor willen we ons echter niet laten leiden. Liefde en hoop zijn toch veel krachtiger en belangrijker dan angst?! Daardoor willen wij er zoveel mogelijk voor kiezen de wereld in vertrouwen tegemoet te treden. We hopen dat we dit gevoel ook aan onze kinderen kunnen meegeven, al zal dat niet altijd makkelijk zijn.

Daarnaast koos ik voor ‘zelfstandigheid’- Weten wat je wil en je eigen boontjes kunnen doppen, dat vind ik toch wel belangrijk. Gelijktijdig schreef Matthijs het volgende woord op… ‘afhankelijkheid.’ Say what?! Juist, je leest het goed: Afhankelijkheid. Nou daar moesten we natuurlijk een hartig woordje over spreken. Matthijs vertelde me dat hij wil zeggen dat het belangrijk is dat je jezelf als onderdeel ziet van een groter geheel. Het draait niet (altijd, nee, zelfs meestal niet) om jou! Die zienswijze kon ik dan wel weer meemaken. Want samen maar ook apart van elkaar hebben we de keuze gemaakt om christen te zijn. En dus te geloven dat God je leven leidt, als je daarop vertrouwt.

Weten wat je als partners aan elkaar hebt

Het voeren van een goed gesprek (zoals bovenstaande) is voor ons een manier om te weten te komen hoe we over een belangrijk onderwerp denken. Juist omdat het soms zo verschillend kan zijn wat je denkt of voelt. En laten we wel wezen: Soms dénk je dat je heel veel overeenkomsten hebt, maar blijken jullie in de praktijk ver uit elkaar te liggen. Op veel, of alleen op specifieke onderwerpen. Wist je dat als belangrijke redenen voor echtscheiding ‘botsende karakters’ en ‘op elkaar uitgekeken zijn’ worden genoemd? (aldus het NJI) Des te meer reden je best te doen dit soort issues te tackelen!

Nu moet ik zeggen dat wij ook wel een stel zijn dat heel veel en makkelijk met elkaar praat. Oke, we hebben er misschien wat minder tijd voor, maar na vijf jaar huwelijk praten we nog steeds graag met elkaar. Goede gesprekken zijn echt iets waar we regelmatig tijd voor maken, zelfs nu we in de kleine kinderen-fase zitten. Maargoed, het kan natuurlijk zijn dat jij en je partner veel minder makkelijk het gesprek aangaan. Kan ik je dan een paar tips geven? Misschien wel.

Mijn tips voor het voeren van een goed gesprek met je partner

  • Maak tijd! Over serieuze onderwerpen praten terwijl het spitsuur is werkt niet echt…
  • Als je nog een kleine baby hebt zul je het moeten doen met gesprekken tussendoor (als je kindje rustig is). Feit is dat dat er wel vaak bij inschiet, dus leg je er ook bij neer dat je het eerste jaar van je baby’s leven minder tijd voor elkaar hebt. Pak het gaandeweg weer rustig op om meer samen te doen.
  • Verzin vragen of opdrachtjes voor elkaar die je op zo’n rustig moment bespreekt. Bijvoorbeeld: “Wat verwacht/hoop jij dat ons kind met zijn spaargeld doet als hij/zij 18 is?” Er zijn vast nog wel andere vragen waarvan het interessant is om eens te horen wat je partner gaat antwoorden.
  • Ga samen wandelen, de tuin winterklaar maken, of verzin een ander klusje. Voor sommige mensen is het echt veel makkelijker om te praten terwijl je ondertussen bezig bent met iets anders.
  • Pak er een spel bij zoals ‘openhartig,’ om met elkaar te spreken over dromen en doelen. Heb het over je eigen idealen, maar ook over de wensen die je voor je kind(eren) hebt.
  • Neem zoiets eens mee op vakantie, en kies elke dag één of twee vragen. Heb je meteen iets om te bespreken tijdens een familiewandeling, chillen in een bubbelbad, of wanneer je langdurig toezicht moet houden op de bank bij het speeltuintje.

Dus: Doe je best om goed naar elkaar te luisteren, en houd het gesprek ontspannen. Hopelijk levert het ook jullie wel nieuwe inzichten op…

Ps. Ben je alleenstaande ouder? Dan kun je zelf natuurlijk nog steeds nadenken over wat jij echt belangrijk vindt. En wie weet is er wel een mede-opvoeder erg belangrijk in het leven van je kind (bijvoorbeeld een oma of goede vriendin), dan kun je het hier ook samen eens over hebben.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.