Mama vertel eens...

Mama van Dijk, vertel eens…. (over een huilbaby en eerlijk moederschap)

Hi allemaal, mijn naam is Wilma, inmiddels beter bekend als Mama van Dijk. Ik ben trotse mama van twee meisjes en eigenaresse van Mamavandijk.nl. Op dit moederschap en lifestyleblog schrijf ik met liefde, passie en emotie over het leven als (christelijke) moeder. Een leven dat met de komst van onze meisjes is verrijkt. Marijke is een vaste lezeres en wilde mij weleens wat vragen stellen. Lees je mee?

MamavanDijk is eerlijk over ontzwangeren

Hoe oud was je toen je je kinderen kreeg?
Op mijn 24e werd ik voor het eerst mama van Naomi. 21 maanden later beviel ik van onze tweede dochter Fleur. De oudste is op dit moment 3,5 en de jongste ruim 1,5 jaar oud.

Heb je het gevoel dat ze vorige week geboren zijn, of juist dat ze er al járen zijn?
Als ik eerlijk ben herken ik mezelf in beide gevoelens. Ja, ze zijn er al jaren, we hebben ook al zoveel samen meegemaakt in de afgelopen 4 jaar (vanaf de zwangerschap gerekend). En toch lijkt de tijd wel eens door mijn vingers te glippen. Vooral bij onze jongste merk ik dat. Naomi ging bijvoorbeeld rond de leeftijd van Fleur nu bijna naar een peuterbed. Dat ik nu bijna met Fleur in diezelfde fase ben beland doet me soms duizelen. Waar is mijn baby?! En waar is de tijd gebleven…

Wat ging er door je heen toen je voor het eerst moeder werd?
De euforie van de test en alles eromheen, was heel groot. Het was enorm gewenst, gepland en al zo vreselijk geliefd en wat zagen we dan ook uit naar deze bijzondere nieuwe fase van ons leven. We gingen papa en mama worden! Op het moment dat Naomi op mijn borst lag wist ik even niet wat ik moest denken. Het was niet gelijk ‘aan’ al werd ik al snel verliefd op haar. Smoor! Maar op dat eerste moment als mama wist ik even niet zo goed wat ik moest voelen. Het leek soms onwerkelijk dat ik echt mama van haar mocht zijn. Inmiddels is ze 3,5 en lijkt die dag dat ze is geboren soms alweer zo lang geleden, ze worden groot (lees; groter) en och, wat staat die tijd hen goed.

Hoe kijk je op je kraamweken terug?
Ze waren fijn. In verband met een actieve streptokokinfectie verbleven we beide keren aan het begin in het ziekenhuis en kregen we daarna nog een korte afronding met de kraamhulp thuis. De kraamverzorgsters waren erg lief en hielpen ons in het prille geluk waarin emoties je meenemen in een rollercoaster. Vooral bij onze jongste was het de start van een heftige tijd met eindeloze huiluren van onze newborn. Gelukkig besefte we toen in die kraamweken nog niet wat ons te wachten stond.

Wat waren jouw ultieme genietmomenten met een baby?
Het moment waarop ze rust vinden in je armen. Een hulpeloos mensje dat je jouw eigen kind mag noemen tegen je aan houden. Ja, dat vind ik nog steeds goud waard. Klein puur geluk!

En welk ‘gilmoment’ herinner je je maar al te goed?
Het moment, na 4 maanden met een huilende baby, dat ik zowaar op instorten stond. Ik kon niet meer. Mijn armen waren zwaar van het dag en nacht sussen van mijn newborn terwijl ik peuterlief beschermen wilde voor alle onrust.

mama van dijk_ontzwangert.blog

Hoe functioneerde je dan op dat slaapgebrek?
Ik liep de meeste nachten op tussen 17u ’s middags tot 4u in de morgen. Dat waren de ergste nachten, daarop kun je overigens ook niet meer functioneren. Ik viel in slaap op de gekste plekken en wist eigenlijk niet meer hoe ik op moest staan. Manlief die werkt als chauffeur maakte lange dagen of was ‘s nachts weg. Het klinkt natuurlijk waanzinnig heftig en ja dat was het ook. Maar laat ik vooropstellen dat ik me in heel veel dingen van mijn newborn vinden kon. Ze bleek haar hooggevoeligheid van mij te hebben. Er was dus veel herkenning. Uiteindelijk kwam alles goed met haar en kwam na een heftig half jaar de rust terug in ons gezin.

Van welke ontzwangerkwaal had jij last en kun je daar iets over vertellen?
Over deze vraag moest ik even nadenken… En dat slaat gelijk de spijker op zijn kop. Ik kan meepraten over de chaos van ontzwangerdementie! Van gestructureerd en perfectionistisch veranderde mijn geheugen soms (en nog steeds) in een klein zeefje, waar ook nog eens een heleboel informatie langs heen sijpelt. Best irritant maar zo waar: Na mijn zwangerschappen haal ik dus vaker de hagelslag uit de koelkast, raak ik sleutels kwijt, en bedenk ik verstopplekken die achteraf té goed waren voor mijn chaotische brein. Ik mis af en toe ineens de orde. Misschien is dat ook de reden dat mijn telefoon altijd vol staat met notities. En zolang hij geen steken laat vallen komt het altijd weer goed… (swipe-t op scherm.. “Hè, wat was mijn toegangscode ook alweer?”)

Wat vond je de grootste verandering van moeder worden?
Ik voelde me direct enorm verantwoordelijk en perfectionistisch. Na de tweede is dat perfectionisme op natuurlijke wijze veranderd naar een nieuwe eigenschap; dat van chaoot. Hoe het kan snap ik soms ook niet maar het perfectionisme is in elk geval zo goed als verdwenen. Misschien maar beter ook.

Wanneer ben je begonnen met je blog en waarom? Heeft het moederschap daar iets te maken?
Jazeker, ik wilde graag mijn ei kwijt. Ik las in mijn ogen weinig echte verhalen over het niet altijd rooskleurige moederschap. Ik begon 5 maanden na de geboorte van Naomi met schrijven. De blog bestaat dus ook 3 jaar nu. Ik voel me een dankbaar mens als ik zie dat er zoveel mensen zijn die bijna elke dag weer meelezen en herkenning vinden.

Wat zou je willen meegeven aan alle ontzwangerende mama’s in Nederland?
“Welkom op de reis van je leven!” Alles wat je meemaakt, hoort bij jouw verhaal. Hoe pittig je situatie nu ook is met je pasgeboren kindje en je pasgeboren moederhart, het komt goed. Meer dan goed. En geniet, maak herinneringen groot en klein. Voor je het weet zijn ze groot: Groter dan het cliché is.

Haha, dat van die toegangscode swipen heb ik serieus ook zooo vaak gehad! Lieve Wilma, hartelijk dank voor het delen van jouw wijsheid en ervaringen. Vond je dit verhaal ook leuk? Meer verhalen van Mama van Dijk vind je hier.

Alle gebruikte foto’s zijn eigendom van http://www.mamavandijk.nl.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.