Mama zoekt uit

Als ontzwangeren een postpartum depressie wordt

Onlangs schreef ik een aantal momfessions op. Grappig om terug te lezen natuurlijk, maar op het moment zelf kun je je soms zó moe, geïrriteerd en moedeloos voelen. Als die gevoelens niet meer overgaan en zich dusdanig opbouwen dat ze alles overheersen, is er sprake van een postpartumdepressie (ook wel postnatale depressie genoemd). Een moeilijk onderwerp om over te schrijven. Maar ik wil met Mama Ontzwangert eerlijk zijn over ontzwangeren. En ben je aan het ontzwangeren, dan kun je met depressie te maken krijgen. Zo simpel is dat.

Hoe zit dat met postpartumdepressies in Nederland?

Jaarlijks zijn er zo’n 23.000 mama’s die een postpartum depressie krijgen. Samen met vrouwen die al klachten hebben tijdens de zwangerschap, zijn dat zo’n 2 op de 10 nieuwe moeders! Dat zijn er écht veel. Ongeveer een derde van de groep vrouwen met een postpartumdepressie praat daar nooit over met haar partner. Kun je nagaan, dat je je zo groot loopt te houden terwijl je je diep van binnen zo rot voelt?

Wat uitzoekwerk leert me verder dat minder dan de helft (43%) van deze vrouwen met hun klachten naar een psycholoog of psychiater gaat. En wist je dat 1 op de 7 vrouwen er zelfs met niemand over praat? Ik vind deze cijfers echt bizar. Blijkbaar is het hebben van een depressie na de geboorte van je kindje nog een enorm taboe.

Als je roze wolk een grijze blijkt te zijn, is dat heel pittig. Alles is teveel en je kunt er niets aan doen. Het gaat niet over na een weekje -of zelfs een maand- en wordt niet minder als je meer je best doet. Je bent uitgeput en het moederschap valt je tegen. Je voelt je waardeloos als moeder en als vrouw en vraagt je misschien af waar je nog goed voor bent. Depressieve gevoelens na de zwangerschap kunnen zich steeds verder ontwikkelen, als je er niets mee doet.

Postpartumdepressie

Mommy picture perfect

Echt voorstellen hoe het is kan ik me niet, maar ik kan me indenken dat je je daarover heel schuldig kunt voelen. Je zou blij willen zijn met je baby, maar dat lukt niet. En wat voor moeder ben je dan? Nou, wat mij betreft een heel normale. Het leven als moeder is niet altijd leuk. Soms gebeuren er dingen in je leven die impact hebben en is het gewoon allemaal teveel. Mag jij van jezelf eerlijk zijn over het feit dat het moederschap je af en toe flink tegenvalt?

De schattige en mooie Instagram-plaatjes zijn niet van de lucht, terwijl je die crappy foto’s van jezelf liever niet maakt. Wat voor (on)realistisch beeld geven wij moeders elkaar dan? Eerlijk is eerlijk: Ik moet toegeven dat ik me hier zelf ook schuldig aan maak. Een foto van mezelf met wallen en ontploft haar postte ik vorige week toch maar niet, terwijl een schattig plaatje van mijn dochtertje de lijst natuurlijk wél haalde. Oeps…

Uit de taboesfeer

Een postpartum depressie komt in vele soorten en maten. Van te voren weet je niet of je de sjaak bent. Wel kunnen er dingen in je leven gebeuren die triggers zijn. Ziekte, ontslag, maar ook bijvoorbeeld een verhuizing. Erfelijkheid lijkt een de kans op depressie te vergroten, en als je in het verleden last hebt gehad van somberheid kan dat terug komen. Belangrijk punt is: Het kan élke moeder overkomen. Maakt niet uit hoe goed je het voor elkaar hebt in het leven. Daarom is het belangrijk dat je een moeder die ermee te maken krijgt, er nóóit op aankijkt. Het is een taboe, maar dat zou het niet moeten zijn!

“Kom nooit binnen op kraamvisite met één en al lofzang over de baby”

Mijn belangrijkste tip hierin is: Kom nooit binnen op kraamvisite met één en al lofzang over de baby. Hoe schattig hij of zij ook is. Anders durft deze mama misschien helemaal niet meer te zeggen dat ze het allemaal niet zo leuk vindt. En merk je dat ze het moederschap lastig vindt? Luister naar haar en voer een eerlijk gesprek (zonder haar met  honderden adviezen om de oren te slaan. Een paar ideeën kunnen nuttig zijn, maar het is waarschijnlijk niet wat ze nu nodig heeft). Support haar door af en toe even op te passen of juist je vriendin er mee op uit te nemen. Kook eens een extra pan macaroni zodat ze zelf niet meer achter het fornuis hoeft. Of drink samen een kop thee. Neem even de tijd, om haar te laten weten dat je aan haar denkt.

Helpt dat dan? Nee. Een depressie gaat daar niet van over. Er is geen ‘magische formule’ die je ervan afhelpt. Maar hulp zoeken is goed, praten lucht vaak op. En jezelf mogen zijn ook. Mét al je donkere of ‘missende’ gevoel. En dan komt er, vaak pas na een tijd, hopelijk steeds weer een klein beetje meer licht in je leven.

Help het taboe doorbreken en laat mama’s met moeilijke gevoelens weten dat je aan ze denkt!

Meer lezen? https://www.zinkraamzorg.nl/kraamzorg/als-het-moederschap-je-benauwt of  https://www.parool.nl/binnenland/postnatale-depressie-vaak-taboe~a4599871/

 

 

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.