Mama vertel eens

Nienke vertelt over haar verwerking van de bevalling

Op Mama Ontzwangert.blog vind je eerlijke verhalen over de periode van ontzwangeren. Vandaag het verhaal van Nienke, mama van een ondeugend meisje van inmiddels 1,5 jaar. Ze deelt met ons hoe ze de geboorte van haar dochtertje heeft beleefd en deze heftige gebeurtenis vervolgens heeft verwerkt.

Nienke1

Wie is Nienke?
Mama Nienke is 26 jaar. Ze is getrouwd en werkt in de gehandicaptenzorg en als gastouder. Daarnaast volgt ze in de avonduren een kappersopleiding. Ze heeft ook een klein bedrijfje in hippe zelfgemaakte kinderaccessoires: Met Lievs. Je merkt het al: Deze energieke mama zit vol met ideeën en haalt uit het leven wat erin zit!

De geboorte
Een kindje krijgen blijft een wonder. Toen bleek dat Nienke en haar man een baby verwachtten, was deze dan ook meer dan welkom! Bij de controles van de verloskundige werd opgemerkt dat hun dochtertje een flinke meid was. Toen ze ook in stuit bleek te liggen, werd in overleg besloten tot een geplande keizersnede. Niet Nienkes eerste keuze, maar met een dosis nuchterheid kon ze zich hier van te voren op instellen, en dat scheelde een hoop.

Met 39 weken stonden Nienke en haar partner paraat in het ziekenhuis. Alles werd klaargemaakt voor de komst van de baby, en er werd een ruggenprik gezet als verdoving. Ondanks dat deze goed gezet was, werkte het middel niet. De baby moest nú komen, dus de plannen werden snel over een andere boeg gegooid. Nienkes kindje moest onder volledige narcose acuut gehaald worden. Dat alles gebeurde supersnel, wat haar natuurlijk behoorlijk overrompelde.

Je eigen bevalling gemist
Toen werd hun kindje geboren! Natuurlijk een prachtige gebeurtenis, maar helaas kreeg Nienke hier niks van mee. Een uur na de geboorte was Nienke weer voldoende ‘opgelapt’ en bij kennis om haar kindje te zien. Haar man was gelukkig al die tijd bij hun dochtertje geweest. Toen mocht ze de baby op de borst… Wat een geweldig moment! Maar het voelde tegelijkertijd ook raar. Doordat de ingreep en narcose zo snel waren gegaan, besefte Nienke nog niet helemaal dat dit haar eigen dochtertje was. Dat deze baby bij haar en manlief hoorde, moest echt nog even landen. Best lastig voor haar man, die dolgraag het geboortenieuws wilde vertellen aan de hele omgeving.

Om een completer beeld te krijgen van de bevalling, is Nienke toen foto’s gaan kijken van de bevalling. Je moet wel tegen een beetje bloed kunnen voor zoiets, volgens mij! Dit hielp haar een totaalplaatje te hebben van hoe de ingreep was gegaan en hoe haar dochtertje geboren werd. Toch bleven de beelden een tijdlang te heftig om naar te kijken. Met name omdat Nienke erg verdrietig werd als ze er weer bij stilstond dat ze haar kindje niet geboren heeft zien worden.

Nienke2

Verwerking van de bevalling
Pas na ruim een halfjaar pakte ze die foto’s er weer eens bij. Nog steeds vindt Nienke het best jammer dat ze niet ‘natuurlijk’ heeft kunnen bevallen. En dat de geboorte van haar dochter, door de spoednarcose, zo ongrijpbaar was. Onder invloed van de emoties en ontzwangerhormonen heeft ze het eerste halfjaar dan ook flink wat tranen gelaten. Het hielp haar enorm om er met andere mensen over te praten. En om de emoties er af en toe flink uit te gooien. Gelukkig stond Nienkes man ook voor haar klaar. Ze zien hun dochtertje echt als een wonder dat ze samen delen. Omdat ze gezond is en het verder zo goed doet, kan ze het nare geboorteverhaal daarmee nu ook weer wat relativeren.

“Ik heb het beste besluit genomen voor mijn kindje. Als mama lijd je liever zelf, dan dat je kindje iets zou overkomen. Ik vind het nog steeds jammer hoe het is gegaan, maar ik ben ontzettend dankbaar voor mijn meisje. Zo blij dat ze gezond is en het zo goed doet.”

Na lange tijd kan Nienke weer over haar bevalling praten en normaal naar de foto’s terugkijken, zonder vol te schieten. Het heeft een plekje gekregen. Wat Nienke dan ook aan andere moeders zou willen meegeven, is dat je er als moeder goed aan doet altijd te luisteren naar de oerkracht die je in je hebt. Dan maak je de beste beslissingen!

Nienkes verhaal laat zien dat elke bevalling anders is. Het is nou eenmaal een gebeurtenis met impact, die je soms echt moet leren verwerken. Ik denk dat dit voor veel moeders herkenbaar is. Dank voor je eerlijke verhaal Nienke!

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.